شعر

باید ای شاعر سخن از جنسِ طوفان بوده باشد
تا از آن کاخِ ستم چون بید لرزان بوده باشد

شعر گاهی می تواند حرفِ حقّ بی گناهی
روبروی مستبدِّی چون رضاخان بوده باشد

تا "هوا بس ناجوانمردانه سرد است آی" یاران
شعرتان پرسوز باید چون "زمستان" بوده باشد

تا فرو از شانه افتد گردنِ جور ستمگر
شعر باید مثلِ یک شمشیر برّان بوده باشد
 
شعر می پیچد به هم تومار ظالم را که باید
شعر بر تومار ظالم خطّ بطلان بوده باشد

سرنوشتِ خویش را تاریک می بیند ستمگر
شعر اگر آیینۀ تاریخِ ایران بوده باشد

تا بر انگیزد برای کشتیِ اندیشه موجی
شعر باید مایۀ تشویشِ اذهان بوده باشد

شعر باید گاه چون آیینه عیبی را بگوید
تا تمامِ شهرِ ما آیینه بندان بوده باشد

چشم در چشمِ ستمگر کی بدوزد شعر وقتی
شاعرش افتاده در چاکِ گریبان بوده باشد

شاعر آن باشد که هرگز گوشۀ امنی نجوید
شعر می خواهد که او در اوجِ بحران بوده باشد

شعرِ مدح از هر که خواندم طبعِ من در گوش دل گفت:
شاعرِ آن باید از شعرش پشیمان بوده باشد

چارۀ یک حکمِ زندان بوده باشد گاه شعری
چارۀ یک شعر گاهی حکم زندان بوده باشد

این چنین مفروش ارزان شعر را هرگز مبادا
درّ دریای دری اینقدر ارزان بوده باشد

این چنین مفروش ارزان شعر را حیف است حیف است
کاین دُرِ غلتان بهای پاره ای نان بوده باشد

فکرِ فردا را بکن شاعر مبادا شعرهایت
لکّه های ننگ بر دامانِ دیوان بوده باشد

#غلامعباس_سعیدی

https://telegram.me/saeedigholamabbas

/ 0 نظر / 23 بازدید