من و شما

من میان شما به زندانم
مثل مسعود سعد سلمانم (1)

مثل قرآن میان هندوها
مثل مسجد به کافرستانم

مثل یوسف میان گلّۀ گرگ
مثل یوسف میان اخوانم

گاه از آه داغ آتشبار
به دمِ سرخِ کوره می مانم

دور خود چرخ می زنم انگار
از تف آه مرغ بریانم

چیست تقصیرِ من نمی فهمم
چیست مقصودتان نمی دانم

می گریزید و می رمید از من
کز دروغ و ریا گریزانم

شده نامردیِ شما با شعر
ثبت در صدر و ذیل دیوانم

زخمی نیزۀ دروغ و ریا
هدفِ تیرِ انگ و بهتانم

یقه ام را رها کنید که شد
پاره از دستتان گریبانم

بین این قلوه های سنگ و کلوخ
میوه ام سیبِ سرخ لبنانم

جای آب روان به دامن خاک
مثلِ یک سیبِ سرخ غلتانم

این دکانِ بدل فروشان است
چه کنم؟ لعلی از بدخشانم

نشناسید از خزف گوهر
می فروشید سخت ارزانم

چه کنم تیله های رنگی را
ساده هستم ولی برلیانم

نشوم ماتِ مهره های سیاه
من که با شعر گوهر افشانم

من که این ظلم و جور می بینم
من که این عار و ننگ می دانم-

کلّه فریاد از چه سر ندهم
من که از مردمِ خراسانم

چند روزی تحمّلم بکنید
من میان شما نمی مانم


بخت! دستِ مرا بگیر و ببر
بکن از چشمِ فتنه پنهانم

#غلامعباس_سعیدی

(1)  من که مسعود سعد سلمانم
زانچه گفتم همه پشیمانم                  
مسعود سعد سلمان

https://telegram.me/saeedigholamabbas

/ 0 نظر / 29 بازدید