کج اندر کج

پا کج و دست کج و قبله کج و راه کج است

تشت در دست کج و آب کج و ماه کج است

 

ذهنِ کج را نبود هیچ جز اندیشۀ کج

ناخودآگاه اگر نیست خودآگاه کج است

                                   

پای کوتاه و کج اصلا نزند راست قدم

قدمِ پای کج و ناقص و کوتاه کج است

 

دهنِ کج سخن راست نگوید حتّی

ناله هم گر بکند یا بزند آه کج است

                                                       

رقصْ زشت است اگر باسن و پهلو زشت است

رقصْ زشت است اگر پا و تهیگاه کج است

 

یوسفی از دلِ این چاه نیاید بیرون

چرخِ این چاه کج و حلقۀ این چاه کج است

 

#غلامعباس_سعیدی

/ 0 نظر / 15 بازدید